گر چشم من از شوق نم آلود نمی شد

اینقدر نگاهم به تو محدود نمی شد

یک لحظه اگر شوق شکفتن به سرت بود

بعد از تو که این پنجره دیوار نمی شد

در خاک اگر آتش عشق تو نمی بود

خاکستر باران زده ام دود نمی شد

ای کاش مرا با عطش آمیخته بودی

تا قصر غزل یک شبه نابود نمی شد